Teken bij honden: herkennen, verwijderen en voorkomen

Wanneer en waar loop je teken op?

Teken zijn bloedzuigende mijten die actief worden zodra de temperatuur boven de zeven graden Celsius uitkomt. In de praktijk betekent dit dat het risico grofweg loopt van maart tot november, met uitschieters in het vroege voorjaar en de herfst. Maar ook in milde winters kunnen ze toeslaan. Honden lopen teken op in hoog gras, struikgewas, bosranden en begroeide bermen — precies de plekken waar een wandeling zo prettig is. Teken zitten overigens niet in bomen en vallen niet naar beneden: ze klimmen op vanuit de vegetatie als een gastheer langsloopt.

Hoe controleer je je hond?

Een hongerteek is niet groter dan een speldenknop en daardoor lastig te ontdekken. Controleer je hond na elke buitensessie met je vingers door het vacht, en besteed extra aandacht aan plekken waar de huid dun is of weinig vacht zit:

• Rond en in de oren
• Nek en keel
• Oksels en liezen
• Tussen de tenen en onder de voetzolen
• Rondom de staartaanzet

Een gevulde teek is makkelijker te zien: hij ziet eruit als een grijs of bruin bolletje dat stevig vastzit aan de huid.

Verwijderen: zo doe je het veilig

Hoe eerder je een teek verwijdert, hoe kleiner de kans op overdracht van ziekteverwekkers. De bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt heeft doorgaans meerdere uren tot een dag nodig om over te gaan — snel handelen loont dus. Gebruik een speciale tekenverwijderaar of een puntig pincet. Grijp de teek zo dicht mogelijk bij de huid en trek hem er langzaam en recht uit, of draai hem voorzichtig los.

Gebruik geen alcohol, olie, vet of vuur om de teek te verstikken. Hierdoor kan de teek stress krijgen en meer speeksel in de wond spuiten, wat het risico op overdracht juist vergroot. Noteer na de verwijdering de datum en houd de beet een paar weken in de gaten.

Wanneer bel je de dierenarts?

Een rode kring die zich langzaam uitbreidt rondom de beet — het zogenoemde erythema migrans — kan wijzen op een Lymeinfectie en is reden om direct contact op te nemen met je dierenarts. Andere signalen die weken tot maanden later kunnen optreden zijn vermoeidheid, koorts, kreupelheid of gewrichtsklachten. Twijfel nooit: een telefoontje kost niks en je dierenarts kan snel inschatten of verder onderzoek nodig is.

Preventie: kies de juiste bescherming

Er zijn meerdere bewezen middelen om teken op afstand te houden. De bekendste zijn spot-on druppels in de nek, orale tekentabletten en tekenhalsbanden. Ze verschillen in werkingsduur, toepassingswijze en geschiktheid per hond. Vraag altijd advies aan je dierenarts — zeker als je hond jonger is, andere medicatie gebruikt of gevoelig is voor bepaalde stoffen. Een goede bescherming gecombineerd met dagelijkse controle is de meest effectieve manier om je hond te beschermen.