Teken bij honden: herken, verwijder en voorkom beten

Waarom teken gevaarlijk zijn voor je hond

Teken zijn kleine bloedzuigende mijten die het hele jaar door actief kunnen zijn, maar in de warmere maanden — van vroeg voorjaar tot diep in de herfst — pieken de aantallen. Ze zitten verborgen in hoog gras, struiken en bosranden, precies op de plekken waar honden graag snuffelen en spelen.

Het gevaar van een tekenbeet schuilt niet in het bloedzuigen zelf, maar in de ziekten die teken kunnen overdragen. De bekendste is de ziekte van Lyme, veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi. Symptomen bij honden zijn onder meer vermoeidheid, koorts, gewrichtspijn en verminderde eetlust. Daarnaast kunnen teken babesiose (ook wel hondenmalaria genoemd) en anaplasmose overbrengen — beide ernstige aandoeningen die snelle veterinaire hulp vereisen.

Hoe eerder een teek wordt verwijderd, hoe kleiner de kans op besmetting. Bij de meeste ziekten duurt het enkele uren tot meer dan een dag voordat ziekteverwekkers worden overgedragen. Snel handelen loont dus altijd.

Een teek veilig verwijderen: stap voor stap

Controleer je hond na elke buitenactiviteit grondig op teken. Let daarbij extra op warme, zachte plekken: de oren, de oksels, de liezen, tussen de tenen en rond de staartaanzet. Gebruik je vingertoppen om systematisch door de vacht te gaan.

Voor het verwijderen heb je een tekenverwijderaar nodig — een speciaal tangetje of lasso dat je bij de dierenarts of dierenspeciaalzaak kunt kopen. Zo doe je het goed:

• Grijp de teek zo dicht mogelijk bij de huid vast, zonder te knijpen in het lichaam van de teek.
• Trek rustig en recht omhoog, zonder te draaien of te rukken.
• Controleer of de kop volledig is meegetrokken.
• Desinfecteer de wond daarna met jodium of alcohol.
• Noteer de datum van de beet en houd je hond de komende weken goed in de gaten.

Gebruik nooit vaseline, alcohol of een brandende lucifer om de teek te verdoven vóórdat je hem verwijdert. Deze methodes verhogen het risico dat de teek speeksel terugspuit en daarmee mogelijk ziekteverwekkers in de wond achterlaat.

Preventie: zo verklein je de kans op tekenbeten

Volledige bescherming is moeilijk te garanderen, maar met een doordachte aanpak kun je het risico aanzienlijk beperken. Er zijn meerdere soorten tekenpreventiemiddelen voor honden beschikbaar, zoals pipetten, halsbanden, tabletten en sprays. Welk middel het beste bij jouw hond past, hangt af van factoren als gewicht, leeftijd en gezondheid. Overleg altijd met je dierenarts voordat je een keuze maakt.

Naast preventieve middelen kun je zelf ook het nodige doen:

• Mijd hoog gras en dichte struiken zoveel mogelijk tijdens wandelingen.
• Controleer je hond direct na elke wandeling, ook als hij een preventiemiddel draagt.
• Was je handen grondig na het verwijderen van een teek.
• Controleer ook jezelf en andere gezinsleden na een uitje in de natuur.

Verschijnselen als sufheid, koorts, kreupelheid of plotselinge eetlustvermindering in de weken na een tekenbeet zijn reden om de dierenarts te raadplegen. Vroege behandeling vergroot de kans op volledig herstel aanzienlijk — dus twijfel niet en bel bij twijfel altijd je dierenarts.