Winterse gladheid: zo bescherm je de pootjes van je hond

Nu de temperaturen dalen en de eerste gladde ochtenden eraan komen, verdient de winterwandeling net iets meer aandacht dan de rest van het jaar. Niet alleen de hond zelf, maar vooral zijn pootjes hebben het zwaar tijdens koude, natte en zoute maanden. Met een paar gewoontes voorkom je veel klachten.

Waarom pootjes extra kwetsbaar zijn

Strooizout en wegenzout zijn de grootste boosdoeners. Het zout kan kloofjes en irritatie veroorzaken tussen de tenen en op de zoolranden, zeker als een hond er langere tijd doorheen loopt. Daarnaast vriezen kleine sneeuwklontjes en ijsresten vast tussen de haartjes onder de voet, wat pijnlijk kan zijn en de doorbloeding tijdelijk belemmert. Honden met dunne of weinig beharing, zoals veel kleine en kortharige rassen, voelen de kou bovendien sneller door hun hele lijf en kunnen baat hebben bij een hondenjas tijdens langere wandelingen.

Gladde stoepen en bevroren plassen brengen een ander risico met zich mee: uitglijden kan leiden tot verrekkingen of blessures aan gewrichten, vooral bij oudere honden of dieren met gewrichtsklachten. Loop daarom waar mogelijk op gestrooide of minder gladde routes en vermijd dichtgevroren vijvers en sloten; het ijs is vaak onbetrouwbaar en een hond die erdoorheen zakt, verkeert direct in gevaar.

Verzorging voor, tijdens en na de wandeling

Met wat eenvoudige voorzorgsmaatregelen blijft een winterwandeling een plezier in plaats van een beproeving. Denk aan de volgende punten:

• Controleer de pootzolen voor en na de wandeling op sneeuwklontjes, scheurtjes of roodheid.
• Spoel of veeg de pootjes na elke wandeling af om zoutresten te verwijderen, zodat de hond ze niet aflikt.
• Gebruik eventueel een beschermende pootbalsem om de huid soepel te houden en tegen zout te beschermen.
• Knip overtollige haren tussen de tenen kort, zodat er minder sneeuw en ijs kan vastvriezen.
• Houd de wandeling bij strenge kou korter, vooral bij jonge, oude of zieke honden.

Let ook op signalen van ongemak: een hond die tijdens de wandeling blijft stilstaan, een poot optilt of mank gaat lopen, geeft meestal aan dat er iets pijnlijk zit tussen de teentjes. Neem dan even de tijd om de poot te controleren en schoon te maken voordat je verdergaat. Blijft de irritatie aanhouden of zie je wondjes die niet snel herstellen, dan is een bezoek aan de dierenarts verstandig.

Tot slot: ruim gemorste antivries altijd direct op en houd je hond uit de buurt van opritten waar dit kan zijn gebruikt. De stof ruikt voor honden aantrekkelijk zoet, maar is zeer giftig bij inname. Met een beetje extra aandacht voor de pootjes en de route die je kiest, blijft de winter voor je hond vooral een seizoen om samen lekker buiten te zijn.