Winterse gladheid: zo bescherm je de pootjes van je hond
Met de winter in aantocht lopen honden risico op pijnlijke, uitgedroogde of geïrriteerde pootjes door strooizout, sneeuwbrokjes en gladde paden. Een paar eenvoudige gewoontes voorkomen veel ellende.

Nu de temperaturen dalen en de eerste gladde ochtenden eraan komen, verdient de winterwandeling net iets meer aandacht dan de rest van het jaar. Niet alleen de hond zelf, maar vooral zijn pootjes hebben het zwaar tijdens koude, natte en zoute maanden. Met een paar gewoontes voorkom je veel klachten.
Waarom pootjes extra kwetsbaar zijn
Strooizout en wegenzout zijn de grootste boosdoeners. Het zout kan kloofjes en irritatie veroorzaken tussen de tenen en op de zoolranden, zeker als een hond er langere tijd doorheen loopt. Daarnaast vriezen kleine sneeuwklontjes en ijsresten vast tussen de haartjes onder de voet, wat pijnlijk kan zijn en de doorbloeding tijdelijk belemmert. Honden met dunne of weinig beharing, zoals veel kleine en kortharige rassen, voelen de kou bovendien sneller door hun hele lijf en kunnen baat hebben bij een hondenjas tijdens langere wandelingen.
Gladde stoepen en bevroren plassen brengen een ander risico met zich mee: uitglijden kan leiden tot verrekkingen of blessures aan gewrichten, vooral bij oudere honden of dieren met gewrichtsklachten. Loop daarom waar mogelijk op gestrooide of minder gladde routes en vermijd dichtgevroren vijvers en sloten; het ijs is vaak onbetrouwbaar en een hond die erdoorheen zakt, verkeert direct in gevaar.
Verzorging voor, tijdens en na de wandeling
Met wat eenvoudige voorzorgsmaatregelen blijft een winterwandeling een plezier in plaats van een beproeving. Denk aan de volgende punten:
- Controleer de pootzolen voor en na de wandeling op sneeuwklontjes, scheurtjes of roodheid.
- Spoel of veeg de pootjes na elke wandeling af om zoutresten te verwijderen, zodat de hond ze niet aflikt.
- Gebruik eventueel een beschermende pootbalsem om de huid soepel te houden en tegen zout te beschermen.
- Knip overtollige haren tussen de tenen kort, zodat er minder sneeuw en ijs kan vastvriezen.
- Houd de wandeling bij strenge kou korter, vooral bij jonge, oude of zieke honden.
Let ook op signalen van ongemak: een hond die tijdens de wandeling blijft stilstaan, een poot optilt of mank gaat lopen, geeft meestal aan dat er iets pijnlijk zit tussen de teentjes. Neem dan even de tijd om de poot te controleren en schoon te maken voordat je verdergaat. Blijft de irritatie aanhouden of zie je wondjes die niet snel herstellen, dan is een bezoek aan de dierenarts verstandig.
Tot slot: ruim gemorste antivries altijd direct op en houd je hond uit de buurt van opritten waar dit kan zijn gebruikt. De stof ruikt voor honden aantrekkelijk zoet, maar is zeer giftig bij inname. Met een beetje extra aandacht voor de pootjes en de route die je kiest, blijft de winter voor je hond vooral een seizoen om samen lekker buiten te zijn.
Bron: Redactie Rond de Hond
Meer nieuws

Scheidingsangst bij honden: signalen die je niet mag negeren
Veel honden kunnen slecht tegen alleen thuis zijn. Leer de signalen van scheidingsangst herkennen en ontdek hoe je je hond rustig alleen leert zijn.

Zichtbaar in het donker: veilig wandelen met je hond deze winter
Nu de dagen korter worden, wandel je vaker in het donker met je hond. Met de juiste verlichting en een paar gewoontes blijft die wandeling veilig voor jullie allebei.

Vergeetachtige hond? Signalen van hersenveroudering herkennen
Oudere honden kunnen last krijgen van cognitieve achteruitgang, vaak verward met gewoon ouder worden. Vroege signalen herkennen helpt het welzijn van je hond te verbeteren.

Donker in de middag: zo blijft je hond veilig zichtbaar
Nu de dagen korter worden, lopen veel baasjes noodgedwongen in het donker. Met een paar simpele aanpassingen blijft je hond goed zichtbaar en veilig onderweg.