Artrose bij honden: pijnlijke gewrichten vroeg herkennen

Stijf opstaan na een dutje, minder zin om te springen of een trap te nemen, of een iets stijvere gang tijdens de eerste minuten van de wandeling: het zijn subtiele signalen die eigenaren gemakkelijk toeschrijven aan 'gewoon ouder worden'. Toch kan hierachter artrose schuilgaan, een chronische gewrichtsaandoening die bij honden veel vaker voorkomt dan vaak gedacht wordt. Niet alleen bij senioren, maar soms ook al bij jongere, zwaarder gebouwde honden of rassen met een erfelijke aanleg voor gewrichtsproblemen.

Wat is artrose precies?

Bij artrose raakt het kraakbeen in een gewricht geleidelijk beschadigd. Dat kraakbeen werkt normaal als een soort schokdemper tussen de botten. Als die laag dunner wordt of beschadigd raakt, ontstaat er wrijving, ontsteking en uiteindelijk pijn. Het proces is onomkeerbaar, maar met de juiste aanpak is de kwaliteit van leven van een hond met artrose vaak goed te behouden.

Gewrichten die het meest kwetsbaar zijn, zijn de heupen, ellebogen, knieën en de rug. Honden met overgewicht, honden die veel springen of intensief sporten, en bepaalde grotere rassen lopen een hoger risico. Maar ook kleinere honden kunnen artrose ontwikkelen, bijvoorbeeld na een eerdere blessure aan een gewricht.

Signalen waar je op kunt letten

Honden zijn van nature geneigd om pijn te verbergen, een overblijfsel uit de tijd dat zwakte in een roedel gevaarlijk kon zijn. Daardoor worden de eerste tekenen van gewrichtsklachten makkelijk gemist. Let bijvoorbeeld op:

• Moeizaam opstaan na het liggen of slapen
• Minder enthousiasme voor wandelingen of korter willen lopen dan normaal
• Aarzelen of weigeren om in de auto of op de bank te springen
• Een stijve of hobbelende gang, vooral na rust
• Prikkelbaarheid bij aanraking van een bepaald lichaamsdeel
• Spierverlies rond een gewricht, doordat de hond het minder belast

Komt een of meerdere van deze signalen je bekend voor, dan is het verstandig om een afspraak te maken bij de dierenarts. Een lichamelijk onderzoek, eventueel aangevuld met beeldvorming, kan duidelijk maken of er inderdaad sprake is van gewrichtsslijtage.

Wat kun je zelf doen

Een gezond gewicht is misschien wel de belangrijkste factor: elke overtollige kilo belast de gewrichten extra. Daarnaast helpt het om wandelingen rustig en regelmatig te houden in plaats van één keer per week een lange, intensieve tocht te maken. Zachte ondergronden, een orthopedische mand en een opstapje naar de bank of auto kunnen het dagelijks leven een stuk comfortabeler maken.

Fysiotherapie voor honden, gerichte oefeningen en in overleg met de dierenarts eventueel ondersteunende voeding of medicatie kunnen daarnaast bijdragen aan minder pijn en meer bewegingsvrijheid. Belangrijk is vooral om niet te wachten tot de klachten ernstig zijn: vroege signalering geeft de meeste ruimte om het verloop van de aandoening te beïnvloeden en je hond zo comfortabel mogelijk oud te laten worden.